Cinta..
Ku maknai nmun tak jua benar
Ku hargai nmun menyakitkan
Ku caci namun ku butuhkan
Cinta..
Menyiratkn suasana antara senja
Menebar cahaya meski di kegelapan
Membuka tabir di ujung misteri
Cinta..
Laksana bulan menjemput lautan
Seolah malam menutupi siang
Dan seindah angan yg engkau byangkan
Cinta..
Tak perlu beribu kata kau ungkpkan
Tk hanya rasa yg menggelora di jiwa
Bukan irama nada2 rayuan
Cinta..
Menghadirkan penciptaan tiada banding
Memberikan mkna berlumur kasih
Cinta bersemayam dlm rongga jiwamu
TEgar
Malamku tak lagi gelap
Siangku tak lagi terik
Hujanku tak lagi dingin
Matahariku tak lagi panas
Awanku tak lagi kelabu
Lautku tak lagi dalam
Bumiku tak lagi keras
Dan aku tak lagi gentar
Aku ingin
Aku ingin menerobos dinding2 hujan
Aku ingin membelah sekat2 udara
Aku ingn melawan hawa dingin yg menusuk
Aku ingin berdiri
Menatap langit yg penuh mimpi itu.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar